Aan de Dijkstraat in Aalten, vlakbij de bibliotheek, staat een imposante, oude rode beuk, die al meer dan twee eeuwen over het dorp waakt. Zijn wortels zijn diep verankerd in de aarde en zijn takken reiken naar de hemel. Zijn knoestige stam laat de weerbarstigheid van het leven zien. Deze boom op de oude plek van weverij Driessen is een stille getuige van vreugdevolle momenten, maar ook van het diepe verdriet dat de gemeenschap heeft meegemaakt.

De Bevrijding kwam niet vanzelf. Op 28 januari en 24 maart 1945 werd de Dijkstraat getroffen door bombardementen, gebeurtenissen die diepe littekens hebben achtergelaten in de geschiedenis van het dorp. Mensenlevens gingen verloren. Ook pastoor Chris van Rooijen liet het leven. Het was een wonder dat de volle St.-Helenakerk tijdens het Lof op zondagmiddag net niet getroffen werd.

Door de jaren heen heeft de beuk vele verhalen in zijn schors en ritselende bladeren opgeslagen. Hij zag in de maanden voorafgaande aan de Bevrijding kinderen spelen, geliefden samenkomen, biddende gelovigen, kloosterzusters van het klooster St.-Elisabeth tegenover hem, een vrome Duitse soldaat, bommen vallen, mensen rouwen en de gemeenschap zichzelf weer opbouwen na de verschrikkingen. De imposante beuk vertelt. Deze rode beuk is een levend monument, dat in stilte de verhalen van de gemeenschap bewaart en doorgeeft aan toekomstige generaties.

In een expositie van tien grote panelen, te bewonderen tijdens de openingstijden van de Bibliotheek Aalten, wordt indringend in beeld gebracht waar de rode beuk een stille getuige van is geweest.